APRENDER EN RED
Testu hau irakurri ondoren; ohartu gara, testua idazketa eta alfabetizazioari buruzko ikerketa batean oinarritzen dela. Eta honekin batera, aipatu nahiko genuke, metodo honek duen balio garrantzitsua egunerokotasunean. Bai profesionalki, eta baita pertsonalki ere. Testuak dioen bezala; ikuspegi berri bat azaltzen da. Hau da, hezitzaile nahiz irakasleak beraien estrukturaren buru dira.

Honekin esan nahi duguna zera da; irakaslearen lana oso garrantzitsua dela. National Writing Project dugu honen adibide garbi bat; hau da, irakasleen ezagutzak geure artean banatu eta eraikitzeko aukera eman behar digu, hauek azken finean, errealitateari buruzko ideia objektiboak lortzen baitituzte, arazoen aurrean bide egokiak aukeratzeko aukera, rol ezberdinak bizitzeko aukera izatea, lider izatea, irakaslearen paperean aurkitzea, ikaslearenean…

Azken batean, gauzak eginez ikasten ditugu eta horrek esperientzia izatera eramaten gaitu. Errealitateak bultzatzen gaitu zenbait egoeretara eta egoera hauek biziz geure akatsez ikasteko aukera ematen digute. Honekin, talde lan nahiz elkarrekintzan ikasteko aukerak asko laguntzen digu gure ezagutza nahiz nortasunaren jakituria handitzeko garaian. Hori dela eta, ikasgai hau aproposa dela uste dugu metodo hau aurrera eramateko. Beraz, saia gaitezen denon artean elkarrekintza hau aurrera ongi eramaten, gure esku dago!!

ZER ARI DA GERTATZEN? ¿QUÉ ESTÁ PASANDO

¿Qué está pasando?testuak ez nau bat ere harritu, Hernándezek esaten duen guztiarekin bat bainator eta. Hasieran irakurri ahala gustatu zaidan galdera eta bukaera arte buruan geratu zaidan galdera izan da, ea irakasleak gai garen gaur egungo gizarteko eskakizunei aurre egiteko gai garen. Eta egia esan gai al gara? Gaur egungo haurrak informazio askoren jabe dira eta aurreko mendean jaiotako irakasle askok baino gehiago dakite... Baina politika, harreman etabarretaz ba al dakite?

Irakasleentzat formakuntza ikastaro asko eskaintzen dira, baina horiek ondoren praktikan jarri behar dira eta hau askotan ezinezkoa izaten da, batez ere irakaslearen gogoaren arabera eta denboraren arabera. Arazoa nik uste dut goitik eskatzen duten hori bete behar dela eta buru belarri horretan zentratzen direla da. baina badaude irakasle asko hori alde batera utzi eta beraien sormena erabiliz gauza berriak sartzen dituztela beraien geletan.
Bestalde eta oso preokupantea da pentsatzen dela hezkuntza soilik eskoletan ematen dela eta irakasleak dena jakin behar duela eta bera izango dela hezkuntza horren gidari. Noski gai dela baina eskolatik at ere lan asko dago egiteko.

Oso interesgarriak iruditu zaizkit eskola ezberdinetan ematen diren funtzioen berri ematea eta zein desberdinak garen konturatzea. Zein ongi egongo litzateke, leku denetatik onena hartu eta hezkuntza sistema berri bat sortzea ez da hala?
Finlandiako hezkuntzak zein ondo funtzionatzen duen ere argi azpimarratu du autoreak, baina argi utzi du horretara iristeko lan handia egin beharko dela. Gainera oso gogorra eta exigentea. Gainera harritu nauena da, ezin da edozein irakasle gure haurren esku jarri. Harritu nau eta hala da. nik hezkuntzan lan egiten dut eta formakuntza ugari jaso dituen hezitzaile asko ezagutzen dut eta baita titulu asko duena eta batzutan dudan jartzen dut hauen lana egiteko modua egokia edo ona den hala ez. Ez nuke nahiko nire seme-alabak hauen esku uztea.